05-05-07

Politieke uitblinkers

Deze morgen kocht ik in Amsterdam Centraal zowel De Morgen als De Standaard. Met 2 kranten, 2 boeken en een laptop begon ik aan mijn 3 uur durende treinrit tot Brussel-Noord. De treintijd is trouwens steeds meer mijntijd geworden, en ik besef weer hoe gelukkig ik was gedurende de 2 jaren dat ik dagelijks treinpendelde tussen Hasselt en mijn Fnac in Antwerpen.

 

Beide kranten wogen onze Nederlandstalige politici. Vooral De Morgen vond ik aangenaam, want hun twee sterkst verkozenen bleken Hugo Van Den Berghe (CD&V) en Guy Swennen (SPA).

 

Ik dacht Hugo Vandenberghe te kennen, maar na het googelen bleek dat de persoon die ik voor ogen had Yvan Van Den Berghe had. Ik had ooit het genoegen om door Yvan Van Den Berghe onderwezen te worden. Yvan doceerde een ‘optioneel’ vak, dat onterecht door veel te weinig personen gekozen werd: diplomatieke geschiedenis en internationale politiek. Nu blonk mijn laatste universiteitsjaar niet echt uit in maximale aanwezigheidscijfers. Het praesidium, een lokale club, een activiteit in ontwikkeling en nog wat andere zaken leken mij – terecht achteraf bekeken – boeiender en inhoudsvoller dan een aantal vakken die gedoceerd werden met de passie van een afgesleten deurmat. Maar ‘internationale politiek’ is zonder twijfel het meest boeiende vak dat ik ooit mocht volgen (samen met een driejarige opleiding in klassieke muziekgeschiedenis die ik jaren nadien als vrije student volgde).

 

Als examen mocht je zelf een onderwerp kiezen, en daarna hem je stelling onderbouwen. Hij stelde je dan een aantal vragen, en that was it. Ik heb echter nooit meer boeken gelezen en gestudeerd dan voor dit vak. Fantastisch. Aangestuwd door mijn vaders interesse voor de Italiaanse en Amerikaanse maffia, begaf ik mij op de het gladde pad van de intrede van de maffia en de impact op de Amerikaanse handel en politiek. Het werd een boeiend gesprek, en hoewel ik heel wat gelezen had vielen mijn overtuigingen dikwijls terug op cinematografische elementen van Deheren Coppola en Scorsese (lees: soms flinterdun maar altijd fantasierijk).

 

Mijn passie voor internationale politiek, cultuur, maatschappij, handel en andere facetten is trouwens steeds gebleven. Vandaag ben ik qua job verantwoordelijk voor de activiteiten inzake digitale media (internet, mobiele, gaming, interactieve tv etc) over de 10 landen waarin SBS actief is. De voorbije maanden heb ik dan ook niet alleen gewerkt in en met heel wat buitenlandse collegas, maar ook enorm veel gelezen over pakweg Finland, Denemarken, Hongarije of Griekenland, to name a few. Maandag zal ik mijn laatste ‘onbezocht land’ en team bezoeken– Roumenie. En moest ik niet naar Amsterdam verhuist zijn wou ik mij ingeschreven hebben aan de VUB/ULB opleiding in Internationale politiek, de vrijdagavonden en zaterdagmorgens had ik daar wel voor over.

 

Misschien heeft Yvan’s passionele betoog over de CIA en de FBI, over Azie en Afrika, over de mogelijke (on)macht van de EU het internationale avontuur in mij ontwikkeld? Hij heeft het in ieder geval aangewakkerd. Daarom een welgemeende ‘danku’ aan Yvan Van Den Berghe, maar ook proficiat aan Hugo, en dank u om mij nogmaals aan vroegere jaren terug te laten denken.

 

En Guy Swennen? Ik heb een dermate respect voor Guy dat ik daar een volledige post aan ga wijden.

 

bart

15-03-07

Lof der zotheid

Gisteren startte in Amsterdam met het boekenbal de 72ste boekenweek. Het thema is dit jaar ‘Lof der zotheid’, naar het boek van Erasmus. Om een aantal redenen waar ik vandaag niet dieper op wil ingaag, liggen zowel Erasmus als zijn “lofheid” mij dicht aan het hart. Heel dicht ...

 

Vanavond woonde ik de voorstelling ‘Lof der zotheid’ bij in De Balie (voor de Brusselaars: een soort De Markten, met een theatherzaal – dicht aan het Leidse plein). Onder meer Barber van der Pol, Jan Mulder, Frits Abrahams en een reeks anderen waren de lofzingende redenaars van dienst – en aan de hand van een persoonlijk voorval gaven zij hun kijk op Desiderius. Fijne, leerrijke en grappige avond, waarin de lijn tussen het serieuze en de ironie soms dun was. Zoals Erasmus het wilde.

 

Ik eindig vandaag met een eigenbedacht citaat: "Een van de allerzoetste vormen van waanzin is ongetwijfeld het pronken met andermans veren."

 

Bartholomeus.

23-02-07

Oh what a flight

I guess the (g)odds were trying to warn me when I arrived in Oslo. I left Amsterdam in a temperature of 15 degrees. Taxi, airplane, taxi to hotel – and the fresh air in downtown Oslo felt great. So after checking in, I left my bags in the Hotel and went immediately for a walk, up to the castle up in Oslo. After 20 minutes, the fresh air felt like freezing air. After 30 minutes and walking around the castle, I noticed that they were building Ice-sculptures to celebrate the 70th birthday of the King of Norway. Now my face felt kinda numb. So I wanted to have a warm drink, but of course I had left my Norske Kronen in my room – and no money retriever anywhere near. So it was a really cold walk back … But it felt great!

 

Fantastic meetings, workshops etc – so now from Oslo to Denmark (Copenhagen). Due to heavy and unexpected snowstorms in Copenhagen, the plain had 2 hours delay (with us in it). But we finally left, but the weather conditions in Copenhagen were so bad that we couldn’t land… The main steward on Board was regularly informing us, and everyone in the plain was eating out of his hand, meaning: they had fun at every announcement… Some examples:

§        when, after 3 earlier cancellations to leave off, we got ready again: “For some reason our captain remains positive, so we’re getting ready to take off again” (half of the plain laughing)

§        when we couldn’t land and circled around for about 90 minutes: “Dear passengers, we may not be able to land in Copenhagen,  and well then go to another airport. In any way, we’ll decide soon because we only have for about an hour of fuel left” (hilarity all over the plain)

§        when we finally arrived, in the middle in a snowstorm, really horizontally snowing: “We are waiting for a gate to connect because it’s too dangerous to let you step out of the plain. It’s better for you, for the plain, and yes: also for me.”

Each time the Nors and Danes were hilariously laughing.

 

The person sitting next to me, same thing. When we were landing, and the visibility was absolutely zero, I was still watching outside. Then he asked: “Are you enjoying the view?” J

 

With about 5 hours delay the fun was not over. Half of the flights were cancelled, and thus all passengers at the airport were booking hotel rooms. There was a huge row of people wanting to take a taxi, when I asked information they informed that due to the storm there were few taxis available, and it would take 3 to 4 hours waiting in line.

 

“Sir, the best you can do is use the train and go to central station. Your hotel is just in front.” So with baggage and all I buy a train ticket, and after waiting 15 minutes for the train came the following announcement: ”Ladies and gentlemen, I am sorry to announce that due to the snowstorms we are closing down central station.” OK, it’s midnight now…

 

They only way to get transport was with a bus, and I was lucky to get one after about half an hour in an outside snowstorm at minus 15 degrees. An hour later, Arne’s still incredible modern realizations gave me a well deserved night rest. And to be honest, although it sounds maybe weird: I had fun getting here. Felt bit like high school again.

 

I just hope and wish that everyone is OK. Just today I saw on TV that the weather conditions were still quite tough- so my best to all over there!

 

The following morning early up and again fantastic and inspiring meetings, decisions and ways forward.

 

I’m coming back to Oslo and Copenhagen in some weeks, during week-ends and maybe spent a holiday here. Amazing country where nature is so close, precious and energizing to and for people. Femke should also discover these 2 wonderful countries and its inhabitants.  

 

bart

19-02-07

Hungarian grandeur

Over the last weeks I’ve been in many of the European capitals, but a city that never seizes to surprise me is Budapest.

 

It may be the mix of the classic and hip, the beauty of the city, the Donau that splits the city in 2 joint capitals, the Turkish baths or the overviewing castle, the majestic opera or maybe the wonderful food (especially when cooked by Gabor J, inside joke).

 

But the thing that surprises me most is the entrepreneurial spirit of the Hungarians. Take the internet for example. Hungary has the second mover advantage. The internet growth has come later, but the technology is more advanced. This also means that they don’t have old (web1.0) systems to keep updated, but most is reflected in a customer centric way, with emphasis on broadband.

 

Our own team is developing great services, but in general Hungary may become one of the trendsetters. Broadband internet, 3rd generation mobile services and IPTV: it’s all there and happening.

 

I feel an incredible will, a sparkling creativity and an entrepreneurial attitude that may be one of the advantages in the future.

 

To be watched. Closely.

Szeretem ezt az országot!!

 

bart.

19:10 Gepost door bart in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: budapest, hungary, greatness, opera, love, sbs |  Facebook |

12-02-07

Sport = Emotion = Life

Have been working all week-end (abroad), preparing for a congress, studying and finalizing quite some work, but this evening I had the luck to get tickets for the barcelona-racing santander match in Nou Camp. 2x Ronaldinho, and the return of Messi!

 

Fans, glory, emocion, unbelievable players, joy, football at its best … FC Barcelona – mes que un club…

 

Now we’re at it, 3 top sports moments I will never forget:

3. I’m in Barça today, so a double Ronaldinho: the impossible goal + the free kick ‘under’ the defense … and this message and this unbelievable clip.

2. the Belgians Tia Hellebaut and Kim Gevaert winning a golden medal at EK Goteborg 2006

1. weeks after winning the world champtionship, Paolo Bettini wins The Tour of Lombardia, a few days after his brother had a fatal accident …

 

As my good friend David always tells me: “Sport is emotion”.

And emotion is life!

 

bart

24-09-06

66633

Last week-end my sister in law received a celebration from an organization in which she is very active – they name it senator at JCI here in Belgium.

 

Although I wasn’t the biggest fan of the organization, over the last years they amazed me quite a lot: both my brother & sister in law are very active, and share the cool moments with Femke and me. It was a short celebration, but it was very warm – incredibly warm, and I’m not talking about the temperature.

 

Good to see people can be happy with ‘other people’s luck’. I’ve also seen quite the opposite lately. Incredible how jealousy can turn around in negativism. Just see other people’s luck as part of your own, and even try to contribute a bit if they let you, or not.

 

Saskia, proficiat met uw viering, you totally deserve it.

 

bart

13:29 Gepost door bart in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jci, senators, celebration, hasselt |  Facebook |

07-08-06

Het WK van de tegenstrijdigheden

For once not in English, and a long article without any links.

 

Want: onze Belgen gaan terug beginnen aan hun europese campagne, en dat was voor een moment om nog eens terug te denken aan een der mooiste sportmomenten ter aarde: het WK.

 

Nu ... terugkijkend zijn er weinig winnaars op het zo fantastisch genoemde WK.

 

De wereldkampioen maakt zich op voor zijn scandalitis uit zijn serieA, Materazzi’s scheldpartijen weerklinken steeds harder & Lippi, de kampioenencoach bolt het af ... Dit gezegd: ik ben wel blij met de Italiaanse overwinning, omdat de Azzuri constant waren, af en toe durfden, en ik met mijn vrienden Davide, Danny & Gio een schitterende finale-avond beleefde.

 

Frankrijk kende een wederopstanding, maar het beeld van de 21e eeuwse Franse voetbal zal de woede uitbarsting van Zinedine zijn. Het valt mij trouwens op dat steeds meer toppers uit de bocht gaan op een extreme wijze: maradona, zidane, best – maar ook iets mindere goden als gascoigne, of dichter bij huis onze Gilles de Bilde.

 

Duitsland lijkt bijna de overwinnaar met een teruggewonnen nationale fierheid, but the leader of the gang, Der Klinns, heeft er genoeg van gehad. Zijn opvolger Low krijgt de opdracht op Klinsi’s aanvallend spel en gedurfde stellingen verder te zetten, maar hij zal snel merken dat het makkelijker is uit de pas te lopen vanuit California dan vanuit pakweg München.

 

Brazilië dan maar, dat de topscorer aller tijden leverde tijdens dit WK ? El gordo lachte af en toe, maar Ronaldinho kwam niet tot recht in een 11tal der gelijken en de rest is gewoon niet meer sterk genoeg. Give youth a chance – hoewel de respectvolle ‘behandeling van de ouderen’ ook iets had. Ik dacht constant aan van de oude Indiaanse tradities, waarin het opperhoofd tot zijn dood de wijze van de gemeenschap blijft. Brazilië was voor een keer iets minder mooi om naar te kijken. En de trainer is ook al gone elsewhere.

 

Argentinië startte sterk, maar fnuikte zijn eigen frivoliteit door Mezzi niet uit te spelen tegen de harkende Duitse verdedigers. En daardoor verloor Argentinië niet van Duitsland, maar van zichzelf ... Auto-eliminatie heet dat dan zeker ?

 

Nederland startte moeizaam, en eindigde zwak... Weinig bezieling, weinig durf, weinig winnaars. Jammer, want de Nederlandse instelling is de juiste, maar zonder de oude sterren te willen vragen en de nieuwe te willen meenemen (huntelaar bezorgde jong oranje toch maar de titel), bleef je met een middengeneratie. En: ophouden met de duiken Robben, dit past niet met de recht-door-zee mentaliteit die Cruijf, Rensenbrink en Van Basten ons ten aanzien hebben gegeven.

 

England ? ‘Here here, he’s there, he’s fucking everywher: Joe Cole, Joe Cole’ hoorde ik na het schitterende & verlossende doelpunt van Cole. Het moment dat Beckham, na toch weer een vrije trap te hebben binnengekregen, overgevend naar de zijlijn strompelde vond ik één van de topmomenten van het tornooi. ‘Armani-man vomits from exhaustion.’ Het moment waarin hij de volgende match Erickson smeekte om op het terrein te mogen blijven, en er toch van af gehaald werd vond ik de lafste. England met zijn fantastische voetbaltraditie & ook Beckman verdienden beter. Erickson heeft het bij mij voor altijd verkorven.

 

Portugal ? Mooi, het maximale eruit gehaald, Figo schitterde. Maar Ronaldo’s gedrag was soms enerverend. De werkkracht van Maniche waren mooi & inspirerend, maar 4e was en moest het maximale zijn.

 

Azië en Afrika ? Not good enough. Ik hield & verwachte nogthans veel van Ivoorkust, maar net zoals Beveren is de schittering te veel afgewisseld met de duisternis. Australië: pech gehad.

 

En dus zijn er geen voetbalwinnaars dit jaar. Het Italiaanse, Portugese & Duitse volkmisschien. En na Maradona’s hand zullen we deze keer zidane’s hoofd vooral onthouden.

 

En zo komen we toch tot een gekke vaststelling. In de jaren 80 en stukje 90 regeerde Maradonna – en dikwijls zullen we blijven denken aan ‘de hand van god’. De voorbije 15 jaren waren zowat gedomineerd door Zinedine Zidane – zijn doorzicht en strelende baltoetsgenialiteit werden geroemd door alle voetballiefhebbers. En zo komen we tot een gekke vaststelling op het einde van een tijdperk: de grootste spelers van de voorbije 30 jaar zullen voortleven dankzij een hand en een hoofd. The Hand and the Head of the Gods of football...

 

bart