05-05-07

Politieke uitblinkers

Deze morgen kocht ik in Amsterdam Centraal zowel De Morgen als De Standaard. Met 2 kranten, 2 boeken en een laptop begon ik aan mijn 3 uur durende treinrit tot Brussel-Noord. De treintijd is trouwens steeds meer mijntijd geworden, en ik besef weer hoe gelukkig ik was gedurende de 2 jaren dat ik dagelijks treinpendelde tussen Hasselt en mijn Fnac in Antwerpen.

 

Beide kranten wogen onze Nederlandstalige politici. Vooral De Morgen vond ik aangenaam, want hun twee sterkst verkozenen bleken Hugo Van Den Berghe (CD&V) en Guy Swennen (SPA).

 

Ik dacht Hugo Vandenberghe te kennen, maar na het googelen bleek dat de persoon die ik voor ogen had Yvan Van Den Berghe had. Ik had ooit het genoegen om door Yvan Van Den Berghe onderwezen te worden. Yvan doceerde een ‘optioneel’ vak, dat onterecht door veel te weinig personen gekozen werd: diplomatieke geschiedenis en internationale politiek. Nu blonk mijn laatste universiteitsjaar niet echt uit in maximale aanwezigheidscijfers. Het praesidium, een lokale club, een activiteit in ontwikkeling en nog wat andere zaken leken mij – terecht achteraf bekeken – boeiender en inhoudsvoller dan een aantal vakken die gedoceerd werden met de passie van een afgesleten deurmat. Maar ‘internationale politiek’ is zonder twijfel het meest boeiende vak dat ik ooit mocht volgen (samen met een driejarige opleiding in klassieke muziekgeschiedenis die ik jaren nadien als vrije student volgde).

 

Als examen mocht je zelf een onderwerp kiezen, en daarna hem je stelling onderbouwen. Hij stelde je dan een aantal vragen, en that was it. Ik heb echter nooit meer boeken gelezen en gestudeerd dan voor dit vak. Fantastisch. Aangestuwd door mijn vaders interesse voor de Italiaanse en Amerikaanse maffia, begaf ik mij op de het gladde pad van de intrede van de maffia en de impact op de Amerikaanse handel en politiek. Het werd een boeiend gesprek, en hoewel ik heel wat gelezen had vielen mijn overtuigingen dikwijls terug op cinematografische elementen van Deheren Coppola en Scorsese (lees: soms flinterdun maar altijd fantasierijk).

 

Mijn passie voor internationale politiek, cultuur, maatschappij, handel en andere facetten is trouwens steeds gebleven. Vandaag ben ik qua job verantwoordelijk voor de activiteiten inzake digitale media (internet, mobiele, gaming, interactieve tv etc) over de 10 landen waarin SBS actief is. De voorbije maanden heb ik dan ook niet alleen gewerkt in en met heel wat buitenlandse collegas, maar ook enorm veel gelezen over pakweg Finland, Denemarken, Hongarije of Griekenland, to name a few. Maandag zal ik mijn laatste ‘onbezocht land’ en team bezoeken– Roumenie. En moest ik niet naar Amsterdam verhuist zijn wou ik mij ingeschreven hebben aan de VUB/ULB opleiding in Internationale politiek, de vrijdagavonden en zaterdagmorgens had ik daar wel voor over.

 

Misschien heeft Yvan’s passionele betoog over de CIA en de FBI, over Azie en Afrika, over de mogelijke (on)macht van de EU het internationale avontuur in mij ontwikkeld? Hij heeft het in ieder geval aangewakkerd. Daarom een welgemeende ‘danku’ aan Yvan Van Den Berghe, maar ook proficiat aan Hugo, en dank u om mij nogmaals aan vroegere jaren terug te laten denken.

 

En Guy Swennen? Ik heb een dermate respect voor Guy dat ik daar een volledige post aan ga wijden.

 

bart