07-08-06

Het WK van de tegenstrijdigheden

For once not in English, and a long article without any links.

 

Want: onze Belgen gaan terug beginnen aan hun europese campagne, en dat was voor een moment om nog eens terug te denken aan een der mooiste sportmomenten ter aarde: het WK.

 

Nu ... terugkijkend zijn er weinig winnaars op het zo fantastisch genoemde WK.

 

De wereldkampioen maakt zich op voor zijn scandalitis uit zijn serieA, Materazzi’s scheldpartijen weerklinken steeds harder & Lippi, de kampioenencoach bolt het af ... Dit gezegd: ik ben wel blij met de Italiaanse overwinning, omdat de Azzuri constant waren, af en toe durfden, en ik met mijn vrienden Davide, Danny & Gio een schitterende finale-avond beleefde.

 

Frankrijk kende een wederopstanding, maar het beeld van de 21e eeuwse Franse voetbal zal de woede uitbarsting van Zinedine zijn. Het valt mij trouwens op dat steeds meer toppers uit de bocht gaan op een extreme wijze: maradona, zidane, best – maar ook iets mindere goden als gascoigne, of dichter bij huis onze Gilles de Bilde.

 

Duitsland lijkt bijna de overwinnaar met een teruggewonnen nationale fierheid, but the leader of the gang, Der Klinns, heeft er genoeg van gehad. Zijn opvolger Low krijgt de opdracht op Klinsi’s aanvallend spel en gedurfde stellingen verder te zetten, maar hij zal snel merken dat het makkelijker is uit de pas te lopen vanuit California dan vanuit pakweg München.

 

Brazilië dan maar, dat de topscorer aller tijden leverde tijdens dit WK ? El gordo lachte af en toe, maar Ronaldinho kwam niet tot recht in een 11tal der gelijken en de rest is gewoon niet meer sterk genoeg. Give youth a chance – hoewel de respectvolle ‘behandeling van de ouderen’ ook iets had. Ik dacht constant aan van de oude Indiaanse tradities, waarin het opperhoofd tot zijn dood de wijze van de gemeenschap blijft. Brazilië was voor een keer iets minder mooi om naar te kijken. En de trainer is ook al gone elsewhere.

 

Argentinië startte sterk, maar fnuikte zijn eigen frivoliteit door Mezzi niet uit te spelen tegen de harkende Duitse verdedigers. En daardoor verloor Argentinië niet van Duitsland, maar van zichzelf ... Auto-eliminatie heet dat dan zeker ?

 

Nederland startte moeizaam, en eindigde zwak... Weinig bezieling, weinig durf, weinig winnaars. Jammer, want de Nederlandse instelling is de juiste, maar zonder de oude sterren te willen vragen en de nieuwe te willen meenemen (huntelaar bezorgde jong oranje toch maar de titel), bleef je met een middengeneratie. En: ophouden met de duiken Robben, dit past niet met de recht-door-zee mentaliteit die Cruijf, Rensenbrink en Van Basten ons ten aanzien hebben gegeven.

 

England ? ‘Here here, he’s there, he’s fucking everywher: Joe Cole, Joe Cole’ hoorde ik na het schitterende & verlossende doelpunt van Cole. Het moment dat Beckham, na toch weer een vrije trap te hebben binnengekregen, overgevend naar de zijlijn strompelde vond ik één van de topmomenten van het tornooi. ‘Armani-man vomits from exhaustion.’ Het moment waarin hij de volgende match Erickson smeekte om op het terrein te mogen blijven, en er toch van af gehaald werd vond ik de lafste. England met zijn fantastische voetbaltraditie & ook Beckman verdienden beter. Erickson heeft het bij mij voor altijd verkorven.

 

Portugal ? Mooi, het maximale eruit gehaald, Figo schitterde. Maar Ronaldo’s gedrag was soms enerverend. De werkkracht van Maniche waren mooi & inspirerend, maar 4e was en moest het maximale zijn.

 

Azië en Afrika ? Not good enough. Ik hield & verwachte nogthans veel van Ivoorkust, maar net zoals Beveren is de schittering te veel afgewisseld met de duisternis. Australië: pech gehad.

 

En dus zijn er geen voetbalwinnaars dit jaar. Het Italiaanse, Portugese & Duitse volkmisschien. En na Maradona’s hand zullen we deze keer zidane’s hoofd vooral onthouden.

 

En zo komen we toch tot een gekke vaststelling. In de jaren 80 en stukje 90 regeerde Maradonna – en dikwijls zullen we blijven denken aan ‘de hand van god’. De voorbije 15 jaren waren zowat gedomineerd door Zinedine Zidane – zijn doorzicht en strelende baltoetsgenialiteit werden geroemd door alle voetballiefhebbers. En zo komen we tot een gekke vaststelling op het einde van een tijdperk: de grootste spelers van de voorbije 30 jaar zullen voortleven dankzij een hand en een hoofd. The Hand and the Head of the Gods of football...

 

bart